haan versus haan 30 juni 2020

Door de aanvaring met de honden had de rode haan toch wat aan kracht ingeboet. De jongere witte haan, die altijd een stapje lager in de pikorde stond, greep zijn kans. hij viel de rooie aan en nam de macht over. Vanochtend vond ik de rooie in het hok: een droef hoopje ellende, aan een stuk door weeklagend. Wilde niets: niet eten, niet drinken. Later kwam hij even uit zijn schuilplaats en werd onmiddellijk achterna gezeten door witmans. En gebeten. Ook de manier waarop de witte de jonge kipjes "neemt" staat me niet aan. Hij grijpt ze bij het nekvel en springt er met zijn volle gewicht bovenop. Kortom: er moet iets gebeuren. Ik heb de witte met enige moeite gevangen ( het beest is oersterk) en in een kattenmand gestopt. Mijn plan was om hem naar dombai tó te brengen en hem daar ergens los te laten. Maar eenmaal daar aangekomen vond ik het toch wel erg zielig. Dus ben ik met hanemans maar weer naar huis gereden. Ik heb hem nu in de wei naast de garage zitten. Daar is schaduw en hij heeft er water.  Straks krijgt hij een doos met stro als nachtverblijf.  Hij kan niet uit de wei. Maar het is natuurlijk een noodoplossing.
Doordat zijn belager nu op afstand zit, begint de rooie weer wat op te knappen. Intussen is er tot mijn frustratie ook nog een kip zoek.
Ik denk nog over een definitieve oplossing. Als er een haan weg moet is het de witte, want de rooie heeft de oudste rechten.
Wie wil er een (lelijke) witte  haan? En niet om op te eten dus!. En ja: hij kraait.

Haan ontmoet hond (en) 27 juni 2020

Ik heb een valse rode haan. Ik heb al van alles geprobeerd om vriendjes met hem te worden. De lekkerste hapjes, die hij welwillend uit mijn hand plukt, om mij vervolgens, als ik me omdraai, in de rug aan te vallen. Poten, met twee sporen als dolken, gestrekt naar voren. 

Meestal ga ik, als de kippen op stok zijn, nog even met de honden bij het tuinhuis op de veranda zitten. Zo ook gisteren. Ik zag onderweg dat het deurtje naar het nachthok nog openstond, en liep de ren in, om het dicht te doen. Qua temperatuur kan het openblijven, maar dan beginnen de hanen om vier uur te kraaien. Dus ik liep naar het deurtje. Op het moment dat ik het dicht wilde doen, komt de rooie haan naar buiten stormen. Dat was letterlijk een "faux pas". Want Kaitlin, die nieuwgierig was meegelopen, had hem meteen te grazen. En één seconde later was daar ook Nikita. Twee honden en een gillende haan. De haan vluchtte naar buiten, maar had geen schijn van kans. ze hadden hem bij de vleugels vast.  Tenslotte ( het speelde zich allemaal af binnen twee minuten) vloog de haan de schuur in en kon ik met een stok Kaitlin er uit krijgen. Nikita was al weg, vond er niks meer aan. 

Toen ik de honden weer achter het hek had, vond ik een zielig hoopje haan onder de werkbank. Ik pakte hem op schoot om te kijken wat de schade was. Ik zag eigenlijk helemaal niks. Poten, vleugels, lijf, helemaal intact.Alleen een beetje nat van de hondenkwijl.. Ik heb hem in het hok gezet, en ging later nog even kijken. Daar zat hij, tussen zijn dames, zo te zien ongeschonden. De volgende dag liep hij weer fier te kraaien. Ongelooflijk. De honden, die dagelijks van achter het hek zagen hoe hij mij aanviel, en daarbij helemaal uit hun dak gingen, hadden hem een lesje willen leren, maar zonder hem te beschadigen. 

Inmiddels zijn we twee dagen verder. De eerste dag verliep "aanvalsvrij". Gewapende vrede, zal ik maar zeggen. Maar vandaag voerde hij alweer zijn eerste charge uit.