Ik heb een hele poos niets geschreven. Er viel ook niet zoveel boeiends te melden. Het leven kabbelt hier rustig verder. Mijn kippen, ja, ook mijn lieve Brahma, zijn weggeroofd door de vossen. De haan overleefde als enige. Zijn levenslust was echter ver te zoeken. Hij was niet meer agressief, maar bang. Hij kraaide ook niet meer. Vriend K en zijn vrouw hebben nu een kipje geregeld om hem gezelschap te houden. Gisteren werd ze gebracht. Een beauty is het, en er is duidelijk een klik met de haan. Ik ben er blij mee. K heeft alle gaten in de afrastering gedicht en ik hoop dat de vossen nu wegblijven. Als extra afschrikmiddel heb ik de ghettoblaster van vrienden hier uit het dorp te leen gekregen. Die staat nu overdag in de schuur te blèren. Ik woon gelukkig ver genoeg van mijn buren, zodat ik geen geluidsoverlast veroorzaak. Straks een hapje eten met mijn Nederlandse vrienden hier in het dorp. Het begint een zondagse traditie te worden. Gezellig!
