Bijna december 2019

Ik ben in een melancholieke stemming. Het heeft te maken met de tijd van het jaar. De winter staat voor de deur. Aan het einde van deze week dalen de nachttemperaturen tot onder het vriespunt. Ik zal dan de buitenkranen afsluiten. Het vijgenboompje staat al lekker ingepakt in een strojasje en achter bij het tuinhuis staan de potplanten binnen. Het kippenhok is fris gewit, stucwerk bij de schuur is bijgewerkt, de bomen zijn gesnoeid en de verandavloer heeft een nieuwe beitslaag.

Ik was een week geleden op een bejaardenfeestje. Dat is een jaarlijks terugkomend verschijnsel hier in het dorp, en altijd in november. Ik was er, jaren geleden, één keer eerder. En alleen omdat mijn Hongaars nog erg slecht was en ik uit de uitnodiging niet begrepen had dat het een bejaardenfuifje was... Ik ga er sindsdien nooit meer heen, omdat ik me nog niet zo bejaard voel, maar deze keer kwam vriendin Edit speciaal de berg naar mijn huis op, om me dringend te verzoeken toch te komen. Mijn argument dat ik er niets van verstond en ik bovendien halfdoof ben, werd van tafel geveegd: zij zou wel vertalen... Ik ben met een natte vinger te lijmen, dus meldde ik me, gewassen en gestreken, om 15.00 uur bij het Kulturhaz, waar de festiviteiten zouden plaatsvinden. Ik deed de deur open om een geruisloze entree te maken en help! Zo'n tweehonderd paar ogen staarden me nieuwsgierig aan: iedereen was er al en de burgemeester hield net haar welkomswoord. Het was meteen duidelijk dat dit dorp aan het vergrijzen is... Ik zocht een plaatsje en liet het maar over me heenkomen: de dansjes en zang van de kleuters, de volksdansen van de jonge mannen en vrouwen, de onverstaanbare toespraken... Gelukkig was er wijn. Na een uurtje of twee hield ik het voor gezien en kon ik opgelucht het pand verlaten.

Ik zit te luisteren naar mijn lievelingsmuziek en straks gaan de houtkachel en de kaarsen aan....
Hieronder wat pas genomen foto's. De laatste roos van dit seizoen?

Het was een mooie zomer. 3 november 2019

Wat was het een prachtige zomer. Een zomer waarin ik bezoek kreeg van mijn kleindochters Laura en Josje, inmiddels zelfstandige jonge vrouwen. En van mijn zus en zwager, die een week bleven in september, en met wie ik herinneringen ophaalde aan onze vader en moeder, we lange wandelingen maakten en 's avonds in de tuin naar de sterren keken. Tenslotte kwamen ook mijn vrienden Ron en Hennie, met wie ik lekker at in het nieuwe pizzarestaurant hier in het dorp, en we ons jaarlijkse uitstapje maakten naar een thermaalbad. Deze keer in Szigetvar.
Er streken ook nieuwe Nederlanders neer in het dorp. Een Fries echtpaar dat hier een huis kocht dat ze voorlopig als vakantiewoning gaan gebruiken. Ik maakte kennis met hun en hun grote maar lieve herdershond Hero. Ook met hun werd gekoffied en gegeten en regelmatig een lekker drankje gedronken. Kortom: genoten, al die weken.
Inmiddels is het november. De zomerse warmte die voortduurde tot eind oktober is vervangen door herfstweer. Het terras bij het tuinhuis is schoongespoten en wordt binnenkort opnieuw geimpregneerd.
De cv ketels zijn nagekeken en de schoorsteen wordt binnenkort nog geveegd. En dan beginnen de lange wintermaanden. Mijn zus bracht weer heel veel boeken mee, dus voorlopig kan ik mijn leeshonger weer stillen. In augustus begon ik met wandelingen in het dorp en leerde zo ook wat meer mensen kennen. Ik ging er bijna dagelijks mee door tot voor kort: ik kreeg last van mijn knie en moest er mee stoppen. Nu ik mijn knie een paar weken rust heb gegund, ga ik het.bij goed weer weer eens proberen, en anders blijft er nog die ouwe trouwe hometrainer.