Een verrassende dag. 23 juni 2019

Het begon vorige week vrijdag. Al voor de tweede opeenvolgende week lag de stroom eruit. Achteraf bleek dat het hele dorp geïnformeerd was, maar mij hadden ze overgeslagen... Ach ja, dat oude mens, en nog niet eens hongaars ook...
Maar goed, de stroom ging na 5 uur weer aan en mijn w ifi router gaf de geest.  En toen begonnen bij mij de negatieve gedachten op stoom te komen. Geen internet, dus geen Wordfeud ( valt mee te leven) , maar ook geen weerbericht, geen boeken uploaden vanuit de bibliotheekonline, geen berichten van het thuisfront. En...geen internetbankieren. Ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan. Waarom had ik zo lang gewacht met het overmaken van mijn AOW naar mijn hongaarse rekening? Ik moest tanken, nieuwe medicijnen kopen, boodschappen doen, en ga zo maar door. Maar het kon allemaal niet meer en het laatste saldo dat ik gezien had op mijn hongaarse rekening was minimaal.
Kortom, doorwaakte nachten. Ik had de internetprovider gebeld, maar ja, het was weekeinde. Ik had kippen willen halen op de markt in Pécs, maar moest nu op elke stuiver letten.
En toen... Vanochtend... Op zóndag... Ging de telefoon. De monteurs zijn over 10 minuten bij u.. Op zóndag! En inderdaad, 10 minuten later, tijdens een enorme hoosbui en bliksems overal, daar waren ze. Mijn redders. Dat mijn router kapot was had ik zelf al gezien. Als de lampjes niet meer aangaan ziet een léék dat. Er werd overlegd. Ik kreeg een nieuw IP nummer. En een nieuw kastje, dat mijn router ( hop, in de prullenbak) en nog een ander kastje verving. En het wonder gebeurde: ik had weer internet. Het eerste dat ik deed was als de wiedeweerga geld overmaken van NL naar H.
En toen daalde er een grote rust over me. Ik keek naar mijn prachtige geraniums. Dit voorjaar had ik ze nieuwe grond en een scheutje geranium mest gegeven, en ze bedanken me met ongelooflijk veel bloemen en knoppen. Zo mooi kan de natuur zijn...

7 juni 2019. Heerlijke Hangmat

Ik heb een hangmat. Omdat ik voor mezelf een ongelooflijke knieperd ben, is het de allergoedkoopste hangmat van de Praktiker. Hij is goedkoop en dus vrij smal. Wat van mij niet gezegd kan worden. Ik had nog touw (oranje) dat mooi kleurde bij de hangmat en ik hing het geval op tussen de pruimenboom en de lichtmast. Ik kwam drie  keer keihard op de grond terecht omdat de touwen braken. Kwam dat door mijn gewicht of door de touwen? Ik houd het op her laatste. Ze waren oud en verrot.
Als je zo oud bent als Ik, spring  je niet fluks overeind als je uit een hangmat valt. Je blijft even liggen: heb ik niks gebroken? En als dat niet het geval is, schuifel ik op mijn bibs naar het trapje, dat daar loopt, en kan ik, met enige moeite, overeind komen.
Ik kwam op het lumineuze idee om voor de ophanging twee broekriemen van Ad te gebruiken, en dat werkt. Maar vervolgens:
Hoe kom ik in de hangmat? Ik stap er schrijlings over heen en laat me dan voorzichtig zakken. Dan, steunend op mijn ene bil, ruk ik de hangmatstof  er onder vandaan, en vervolgens dezelfde exercitie met de andere bil. En verdomd: dan lig ik er in. Ik schommel zachtjes heen en weer terwijl de riemen vervaarlijk kraken, maar ze houden het. Heerlijk.... Daar doe je het voor....

Plons! 4 juni 2019

Een stuk vijverwand was nogal kaal. Omdat ik er onlangs achter kwam dat het tuincentrum de afdeling waterplanten had opgeheven, besloot ik wat bestaande planten te scheuren en te verplaatsen. Daarvoor moest ik de vijver in. In de vijver is de eerste 80 cm rondom kniediep, dus ik kon mijn kleren ( korte broek en zo) aanhouden. Het ging allemaal prima. Maar in mijn jacht op de laatste plant deed ik een stap te veel naar links en gleed ik het diepe stuk in ( tot mijn nek). Lekker tussen de waterlelies..., maar wél met mijn smartphone in mijn broekzak... De vissen vonden het wel leuk, geloof ik... Het water was gelukkig niet koud. Gauw eruit, douchen en droge kleren aan. En de smartphone? Die doet het nog!

Het is af! 3 juni 2019

ik dacht dat het nooit wat zou worden. Het hout rond het zwembad was eruit en het zag er troosteloos uit. Maar: het is af. En mooi. Natuurlijk moeten de jonge plantjes in de bakken nog gaan groeien, maar over een jaar of drie is het prachtig! Ik ben nu al heel blij.