De tandarts (Peter) was er kort over: de drie voortanden die ik behandeld wilde hebben zaten vol gaatjes, oude vullingen en waren ontstoken. Ik had weliswaar geen pijn, maar Peter verzekerde me dat dát dan nog zou komen. Ik kon kiezen: de "gatenkaas"tanden laten trekken en implantaten laten zetten, of drie wortelkanaalbehandelingen ondergaan en kronen laten plaatsen. Ik koos voor het laatste. Het werden vier sessies, waarvan de eerste twee uur duurde. Ik had geen pijn want Peter was royaal met injecties. Maar het lange liggen, terwijl er in mijn mond geboord, geklopt en gebeiteld werd, en het twee keer "happen" waarvan ik bijna ging hyperventileren, het was allemaal niet fijn. Vorige week werden de stiften opgebouwd en had ik een gapend gat voor in mijn mond waar de stiften ( de afgevijlde tanden) als kleine piraña tandjes uitstaken. Heks Eukalypta verbleekte erbij. En noodkronen....daar doet Peter niet aan. Wél aan noodvullingen, die er dan bij elke nieuwe sessie fijn weer uitgeboord werden. Dat werd dus een week lang mijn mond dichthouden, en het hoognodige murmelen, want ja, je moet toch je boodschappen doen...
Maar gisteren was het dan zover: de kronen werden geplaatst. En het was de moeite waard. Het ziet er allemaal weer netjes uit.
Na veel zonnige dagen met mooie temperaturen laat april nu weer even zien dat hij doet wat hij wil: er is de afgelopen dagen veel regen gevallen ( wat hard nodig was) en de temperatuur stond, toen ik vanochtend in de auto zat) op 5,5 graden. Dus dikke trui en winterjas. Volgende week komt de lente weer zachtjesaan terug.....
