Confrontatie met de virus gevolgen 16 maart 2020

Mijn medicijnen waren bijna op. Dus reed ik vanochtend naar de huisartsenpost voor nieuwe recepten. Ik had wel verwacht dat de situatie anders zou zijn dan normaal, bijvoorbeeld dat de wachtende mensen wat meer afstand van elkaar zouden nemen en misschien mondkapjes zouden dragen. Maar alle protocollen waren veranderd. Er waren aparte spreekuurtijden voor mensen die verkouden waren of moesten hoesten. Iedereen stond buiten te wachten. Binnen wachten mocht niet meer. Eenmaal binnen kreeg ik van een geagiteerde huisarts, die ineens geen Engels meer sprak, te horen dat er geen recepten meer verstrekt werden. Bij de apotheek kon ik mijn verzekeringsbewijs laten zien en dan konden ze daar op de monitor de recept gegevens digitaal zien. Bij de apotheek stond ook een lange rij. Hier en daar een mondmasker.. De mensen mochten een voor een naar binnen. Na een uur wachten was ik aan de beurt. Binnen was een meter voor de balie een rood-wit lint gespannen. Daar moest ik achter blijven. Dan: handen ontsmetten. Allemaal prima. Ik gaf mijn taj kartya af. Allemaal prima. Alleen: mijn recept gegevens waren niet te zien op het scherm.  Dus kreeg ik geen medicijnen en werd terugverwezen naar de huisarts. ( die andere rij...) Bellen naar de huisarts dan maar. Er werd niet opgenomen. Gewoon continu de ingesprek toon. Lekker dan, stel dat je echt iets hebt..... Dus toch maar weer terug naar de huisartsenpraktijk. Niemand meer te vinden en de deur op slot. Gelukkig kan ik nog een dag of tien vooruit, maar de situatie zal er niet beter op worden. Morgen ga ik het opnieuw proberen.